Mijn baasjes zijn soms een beetje raar. Ik moet gaan zitten en dan krijg ik een snoepje. Ik moet gaan liggen en dan weer een snoepje. Ik moet ‘plat’ gaan liggen (snap het verschil ook niet helemaal, maar goed) en ja hoor, weer een snoepje.
Rollen? Snoepje. Kom hier, en ja hoor: snoepje. En zo gaat dat maar door. Twee keer per week mag ik naar school. En dan met nog heel veel andere hondjes op snoepjesjacht. Echt helemaal te gek. Ik voel me dan – ook met 13 weken – echt al een hele grote meid.
Maar, je hebt van die momenten, dat ik mij echt met mijn poten achter mijn flaporen moet krabben. Zoals vandaag. Werkelijk.
I don’t expect you to jump through hoops to make me happy…
Mijn baasje dacht echt – heel even – dat ik voor 1 snoepje door allemaal hoepels ging springen en ook nog eens terug. Ja, daaaaag. Ik heb ze wel eens makkelijker verdiend.
